Fitelberg Grzegorz

(1879 Dyneburg, Łotwa – 1953 Katowice) – skrzypek, kompozytor i dyrygent; jeden z członków Młodej Polski w muzyce, do której należeli również M. Karłowicz, K. Szymanowski, L. Różycki i A. Szeluto. Był uczniem S. Bacewicza i Z. Noskowskiego. Swą karierę zawodową zaczynał jako skrzypek, grając w orkiestrze Teatru Wielkiego i (od 1901) w Filharmonii Warszawskiej; później (w 1908) został dyrygentem Filharmonii i pozostał na tym stanowisku przez wiele lat. Dyrygował wieloma orkiestrami w kraju i za granicą. W 1934 założył w Warszawie Orkiestrę Symfoniczną Polskiego Radia. Okres II wojny światowej spędził za granicą. Po wojnie był założycielem i dyrygentem Wielkiej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach. Podczas licznych tournée koncertowych zasłużył się propagowaniem i wykonywaniem muzyki polskiej, szczególnie K. Szymanowskiego. Jest autorem m.in. poematów symfonicznych Pieśń o sokole i W głębi morza, Rapsodii Polskiej, dwóch symfonii, trzech uwertur; zinstrumentował też m.in. Epizod na maskaradzie M. Karłowicza oraz wiele utworów K. Szymanowskiego, J. Stefaniego, J. Elsnera, F. Chopina, S. Moniuszki i innych. Dyrygował prawykonaniami wielu utworów muzyki współczesnej. Wykładał w Konserwatorium Muzycznym w Warszawie (1927-1930) i w Katowicach (1950-1951). Otrzymał liczne odznaczenia polskie i zagraniczne. Jego syn, Jerzy (1903-1951), również był kompozytorem.

Autor hasła: Marian Fuks

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Grzegorz Fitelberg - Fitelberg Grzegorz - Polski Słownik Judaistyczny
Grzegorz Fitelberg (kliknij, aby powiększyć)

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem