Fischmann Nachman Izaak

(ok. 1809–1878 Lwów) – pisarz hebrajski. Mieszkał we Lwowie. Debiutował jako współpracownik ukazującego się w Wiedniu rocznika litewskiego „Bi(k)ure(j) ha-It(t)im” oraz tomem wierszy własnych i tłumaczonych Eszkol anawim (hebr., Kiść winogron, 1827). Skandalem literackim było wydanie przez F. – wspólnie z J. Bodekiem i A. Mohrem – pisma „Ha-Roe u-Mewak(k)er…” (hebr., Widz i Krytyk… [Widzący i Krytykujący…], 1837, 1839), w którym grupa młodych krytyków, zwana Ha-Roim, bezlitośnie atakowała uznane autorytety (m.in. S. Rappaporta). Jego pozycję literacką ugruntowały dramaty biblijne Mapolet Sisera (hebr., Upadek [Klęska] Sisery, 1841) i Keszer Szebna (hebr., Spisek Szebny, 1870). Ponadto wydał komentarz do biblijnej Księgi Hioba (Safa le-neemanim, 1854) oraz poemat Ha-et me-ha-meszorer (1870).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand