Finkel Natan Cwi

(1849 Rosienie – 1927) – rabin, rosz jesziwa, przywódca ruchu musar; ojciec Eliezera Judy F. W wieku 15 lat był już znanym talmudystą. Od 1871 należał do gorących zwolenników I. Lipkina, poświęcając życie propagowaniu idei musar. Początkowo współkierował jesziwą Be(j)t Talmud w Kielmach (później została ona przeniesiona do Grobina). Po nieporozumieniach na tle jego dążeń do łączenia tradycyjnych metod studiów talmudycznych i musarystycznych przeniósł się do Słobodki i założył tam własny kolel, a w 1882 – jesziwę (jesziwa w Słobodce), która w przyszłości miała zdobyć znaczny rozgłos. W 1897 przyczynił się do powstania jesziwy w Słucku (por. Melcer Isser Załman) oraz uczestniczył w zakładaniu jesziw w Telcu (jesziwa w Telcu), Brańsku, Szczuczynie, Szkłowie, Łodzi, Grodnie i wielu innych uczelni o mniejszym znaczeniu. F. całe życie poświęcił jesziwie w Słobodce. Utrzymywała go kierująca rodzinnym przedsiębiorstwem żona. Studenci nazywali go „Sabą (tzn. dziaduniem) ze Słobodki”. W 1921 kierowanie jesziwą przekazał swemu zięciowi, Izaakowi Szerowi. Pod koniec życia przeniósł się do Palestyny i od 1925 kierował jesziwą w Hebronie. Za życia wydał anonimowo Ec pri (hebr., Drzewo owocowe, 1881), eseje poświęcone Lipkinowi i I.E. Spektorowi. Nie pozostawił po sobie rękopisów. Jego pogadanki musarystyczne i rozważania zostały odtworzone po jego śmierci z notatek oraz relacji uczniów, i zebrane w dziełach Or ha-cafun (hebr., Ukryte światło [skarbu], 1928, 1959-1968) oraz Sichot ha-Saba mi-Slobodka (hebr., Opowieści Dziadunia ze Słobodki, 1955).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem