Fernhof Izaak

(1868 Buczacz – 1919 Stanisławów) – pisarz i wydawca hebrajski. Pracował jako nauczyciel kolejno w Buczaczu, Złoczowie i Stanisławowie, w szkołach tworzonych dzięki Fundacji barona Maurycego Hirscha dla Popierania Szkolnictwa Ludowego w Królestwie Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskimi w Księstwie Bukowiny. W czasie I wojny światowej znalazł się w Czechach, gdzie zajmował się dziećmi uchodźców z Galicji. W 1918 powrócił do Stanisławowa. Zmarł w nędzy w okresie sprawowania władzy w mieście przez Ukraińców. Wiersze i szkice z życia żydowskiego zaczął zamieszczać w prasie hebrajskiej pod koniec lat 80. XIX w. Wydawał pisemko literackie „Sifre(j) Szaaszuim” (hebr., Księgi Rozrywki; 1896-1899), z którym współpracowało wielu znanych pisarzy (m.in. S. Czernihowski i I.L. Perec) oraz współredagował wydawany w Stanisławowie miesięcznik „Ha-Jarden” (hebr., Jordan, 1906-1910). Próby wydawania periodyków literackich podejmował później jeszcze parokrotnie, jednak nie zakończyły się one sukcesem. Wydał tom opowiadań Me-ag(g)adot ha-Chajim (hebr., Z opowieści Chaima, 1908). W 1952 ukazał się, zachowany w rękopisie, drugi zbiór jego opowiadań Sefer mitnagdim (hebr., Księga przeciwników [misnagdów]).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem