Feliks (Szczęsny) z Kazimierza pod Krakowem

(XVI w.) – serwitor dworu króla Zygmunta II Augusta, jubiler, zarządca mennicy wileńskiej, celnik królewski. Zygmunt August w 1552 wyłączył go jako swego serwitora z jurysdykcji wojewodów, kasztelanów, starostów, burmistrzów, rajców i wójtów, a także sędziów żydowskich i poddał wyłącznie sądownictwu wielkorządcy krakowskiego Jana Bonera. Król podarował mu też dom w Kazimierzu i zwolnił od płacenia podatków, pobieranych od innych Żydów, a w 1555 mianował „probiercą i sprawcą” mennicy wileńskiej i wydzierżawił mu komory woskowe i solne oraz cło pograniczne w Połocku, Witebsku i Drujsku. Na stanowisku kierownika oficyny wileń. F. z K. pod K. utrzymał się do 1562. Później (do 1565) zarządcą mennicy wileń. był Gabriel Tarło, a po nim sekretarz królewski, Walenty Iberfeld, wraz ze wspólnikiem – Żydem Izaakiem Brodawką z Brześcia Litewskiego, serwitorem królewskim i głównym celnikiem litewskim.

Autor hasła: Maurycy Horn

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem