Feder Tobiasz

właściwie Tobiasz Gutman(n) (ok. 1760 Przedbórz – 1817 Tarnopol) – pisarz, myśliciel, pionier galicyjskiej haskali. Żył w niedostatku, często zmieniając miejsce pobytu oraz imając się wielu zawodów. Koniec życia (do 1816) spędził w Berdyczowie, gdzie skupił wokół siebie krąg zwolenników haskali. Był typowym przedstawicielem pierwszego pokolenia tego nurtu. Pisał wiersze w języku hebrajskim (w tym wiele okolicznościowych), dzieła filozoficzne, satyry antychasydzkie. Szczególnie wiele uwagi poświęcał językowi hebrajskiemu, m.in. wydał książkę Mewas(s)er tow (hebr., Dobry zwiastun, 1804), która była wprowadzeniem do gramatyki języka hebrajskiego, oraz zjadliwą satyrę, skierowaną przeciw M.M. Lefinowi z Satanowa, za użycie „języka kucharek”, tj. języka jidysz, do tłumaczenia BH (Kol mechacecim, napisana w 1815; wyd. Berdyczów 1816 i Lwów 1853). F. uważany był za jednego z najważniejszych odnowicieli języka hebrajskiego swej epoki. Widziano w nim wybitnego stylistę (por. melica). Większość jego licznych pism nie doczekała się druku. Wiersze zebrane zostały wydane pośm. pt. Szem u-szeerit (Lwów 1877).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem