Falk Szmuel Jaakow Chaim

zw. Baal Szemem z Londynu (1710-1772) – kabalista i sabataista. Pochodził z Podola, miejsca, gdzie mieszały się wpływy sabataistów i chasydów (chasydyzm polski). W związku z prześladowaniami w Polsce sabataistów przez ortodoksyjnych Żydów, opuścił Podole. Przez Niemcy, w 1742 dotarł do Londynu, gdzie zyskał sławę, dzięki swej pobożności, a zwłaszcza dzięki swoim kabalistycznym i magicznym praktykom – stąd późniejsze jego imię – Baal Szem. Sławny był nie tylko wśród Żydów, ale także w środowiskach chrześcijan. Wśród jego zwolenników znajdowali się polscy arystokraci, m.in. książę Adam Czartoryski. W Londynie, w swoim domu otworzył synagogę, utworzył także pracownię alchemiczno-kabalistyczną. Rękopisy jego prac zachowały się w Jewish Theological Seminary of America w Nowym Jorku.

Autor hasła: Michał Galas

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem