Fajngold Józef

(1910 Warszawa – 1998 tamże) – artysta rzeźbiarz, złotnik. Pochodził z rodziny rzemieślniczej. Uczęszczał kolejno do chederu, Seminarium Rabinicznego „Tachkemoni” w Warszawie oraz do Szkoły Rzemiosł przy Muzeum Rzemiosł i Sztuki Stosowanej (od 1925) i ASP w Warszawie, gdzie kształcił się pod kierunkiem Tadeusza Breyera (1929-1932). Jako samouk, zdobył znajomość wielu języków. Pierwszy raz wystawiał swe prace na wystawie ŻTKSP w 1928 i tam debiutował indywidualną ekspozycją (1929). Okres II wojny światowej spędził w Związku Radzieckim. Głównym przedmiotem jego zainteresowań były małe formy rzeźbiarskie, wykonywane w srebrze i miedzi (m.in. portrety, Portret pana F.A.; cykl Głowy kobiece) oraz płaskorzeźby i plakiety (również nawiązujące do tematyki świata Żydów polskich (Nosiwoda) oraz do tradycji żydowskiej (Simchat Tora), a także biżuteria, nawiązująca stylistyką do klimatu secesji. Wykonywał także przedmioty należące do trad. sztuki kultowej (lampy chanukowe, jady, mezuzy itp.).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem