Ezofowicz-Rabinkowicz (Rabiczkowicz, Rebiczkowicz) Michał (Michael)

(? – ok. 1529) – kupiec, dzierżawca, administrator ceł, bankier, senior Żydów litewskich; syn J. Rabczyka z Brześcia Litewskiego; brat Jana Abrahama E.-R. i Ajzyka E.-R. Król Zygmunt I Stary, po wstąpieniu na tron, mianował go faktorem i powierzył mu administrację głównych komór woskowych i solnych w Brześciu n. Bugiem, a później (1508) także komór celnych wołyńskich i podlaskich. Do 1528 E.-R. zmonopolizował eksploatację dochodów celnych z całego niemal Wielkiego Księstwa Litewskiego. Jako bankier, przyczynił się do ożywienia stosunków gosparczych na Litwie. W 1514 król mianował go seniorem (egzaktorem generalnym) Żydów litewskich, uprawnionym do ściągania podatków i sprawowania władzy sądowniczej, ale gminy żydowskie nie zaakceptowały jego władzy. 10 IV 1525, podczas hołdu pruskiego na rynku krakowskim, król pasował go na rycerza, i po kilku dniach obdarzył dziedzicznym szlachectwem oraz herbem Leliwa (był to jedyny w dawnej Polsce przypadek nobilitacji Żyda, który pozostał wierny judaizmowi). Z postacią E.-R. związana jest powieść E. Orzeszkowej Meir Ezofowicz, której bohater jest orędownikiem równouprawnienia Żydów.

Autor hasła: Paweł Fijałkowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand