Ezofowicz-Rabinkowicz (Rabiczkowicz, Rebiczkowicz) Jan Abraham

(? – 1519 Łomazy) – bankier i podskarbi ziemski litewski; syn J. Rabczyka z Brześcia Litewskiego. W młodości, wraz z braćmi – Michałem E.-R. i Ajzykiem E.-R., prowadził działalność handlową. Ok. 1488 przeszedł na prawosławie. Sprawował urząd starosty smoleńskiego (1496-1505). W nagrodę za zasługi podczas wojny litewsko-moskiewskiej otrzymał w 1504 od króla Aleksandra Jagiellończyka majątek Wojduny, a w 1507 – od Zygmunta I Starego – szlachectwo i herb Leliwa. Był dzierżawcą licznych komór celnych, komór solnych i woskowych, a także nadwornym bankierem króla Zygmunta na Litwie. W 1509 został podskarbim ziemskim litewskim i przystąpił do reform administracji skarbowej. Od 1515 sprawował funkcję starosty kowieńskiego. W 1516 kupił zamek, miasto i wójtostwo Solec w woj. sandomierskim, uzyskując w ten sposób obywatelstwo polskie. Dwoje jego dzieci, Maryna (zm. 1530) i Wasyl (Jan Abrahamowicz; zm. ok. 1545), przyjęło wiarę katolicką.

Autor hasła: Paweł Fijałkowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand