Estery Księga

(hebr. Ester); Zwój Estery (hebr. Megil(l)at Ester) – w kanonie Biblii Hebrajskiej ósma księga w dziale Pism, ostatnia pośród Pięciu Zwojów; liczy 167 wersów, podzielonych na 10 rozdziałów (w nieco późniejszym, grec. przekładzie [ Septuaginta] znalazły się dodatki, znacznie rozbudowujące jej objętość). Zawiera opis wydarzeń, które – być może – miały miejsce w poł. V w. p.n.e., tj. historię Estery, żony Ahaswerusa (identyfikowanego z królem Persji Artakserksesem I) i jej opiekuna, Mordechaja (Mardocheusza), zwanego Sprawiedliwym (hebr. Mordechaj ha-Cad(d)ik; jid. Mordche lub Motche Hacadek), który pokrzyżował plany Hamana, pierwszego ministra królewskiego, dążącego do wygubienia wszystkich Żydów w państwie perskim. Księga kończy się ukaraniem Hamana przez powieszenie i objęciem przez Mordechaja jego stanowiska. E.K. pochodzi prawdopodobnie z ok. 150 p.n.e. Zdania uczonych nt. prawdziwości historycznej opisywanych wydarzeń są podzielone; brak innych zapisów źródłowych sprawia, że niektórzy uważają, że są one jedynie fikcją literacka, zawierającą pewne historyczne wątki, które rozmyślnie zostały przeniesione w odległą epokę. Księga zawiera religijne przesłanie, dotyczące Opatrzności Bożej i Bożego zawiadywania wszystkimi wydarzeniami. (W E.K., podobnie jak w Pieśni nad pieśniami, imię Boga nie pojawia się ani razu.) E.K. przez wieki cieszyła się wielką popularnością wśród Żydów, znajdujących się w opresji, którzy szukali w niej pocieszenia oraz nadziei na poprawę sytuacji i nadejście czasu klęski wrogów. E.K. odczytuje się w synagogach, podczas porannych i wieczornych modłów, w czasie święta Purim, upamiętniającego rocznicę odwrócenia się nieszczęścia od ludu żydowskiego (Est 9,1). Wskazówki dotyczące jej odczytywania znajdują się w traktacie talmudycznym Megil(l)a. E.K. musi być czytana ze zwoju pergaminowego, zwanego Zwojem Estery, a czytanie – którego powinni wysłuchać zarówno mężczyźni, jak i kobiety – winno być poprzedzone błogosławieństwem (Błogosławieństwa Megil(l)i). Przeciwko wprowadzeniu E.K. do kanonu BH protestowało wiele autorytetów żydowskich. (Zob. też: Eliezer ben Elija; Ester Raba; Isserles Mojżesz; mikrografii sztuka; purimszpile)

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem