Erlich Henryk

właśc. Hersz Wolf (1882 Lublin – 1942 Związek Radziecki [Kujbyszew?]) – prawnik, przywódca Bundu. Początkowo studiował w Warszawie. W 1902 zetknął się z B. Grosserem i związał się z ruchem socjalistycznym (od 1903 był członkiem Bundu). Zagrożony aresztowaniem przeniósł się do Petersburga, gdzie ukończył prawo (1908). Był kilkakrotnie więziony i przez pewien czas przebywał na emigracji. Poślubił córkę Sz. Dubnowa. Od 1913 był członkiem KC Bundu. Po rewolucji przeniósł się z Rosji do Warszawy. W okr. międzywojennym stał się, obok W. Altera, jednym z najbardziej wpływowych przywódców Bundu. W 1919 wszedł do Rady Miejskiej Warszawy, a w 1926 – do Rady Gminy Żydowskiej w Warszawie. Od czasów studenckich redagował kilka periodyków, potem „Głos Bundu” (1904–1905, wychodzący później jako „Tygodnik Socjalno-Demokratyczny”), a następnie organ Bundu „Fołks-Cajtung” (jid., Gazeta Ludowa). Po przystąpieniu Bundu do Międzynarodówki Socjalistycznej (1930), wraz z Alterem, zasiadał w jej egzekutywie. W 1939 aresztowany przez władze sowieckie, został skazany na karę śmierci (zamienioną na 10 lat więzienia). Uwolniony na mocy amnestii, po układzie Majski-Sikorski, współpracował z ambasadą polską. 4 XII 1941 został ponownie aresztowany. Zmarł 14 V 1942, podczas pobytu w więzieniu NKWD Kujbyszewskiej Obłasti, popełniając samobójstwo.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Henryk Erlich - Erlich Henryk - Polski Słownik Judaistyczny
Henryk Erlich (kliknij, aby powiększyć)

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand