Epstein Herman

(1803 [1806] Warszawa – 1867) – bankier, przemysłowiec, filantrop; syn Jakuba E.; brat Józefa E.; ojciec powstańca z 1863 Mikołaja Stanisława E. Pochodził z zamożnej warsz. rodziny kupieckiej. W 1836 został administratorem ceł Królestwa Polskiego; w 1841 mianowany radcą handlowym uczestniczył w obradach Rządowej Komisji Skarbu, poświęconych rozwojowi ekonomicznemu kraju. Założył nowoczesną cukrownię „Hermanów”, a później „Łyszkowice” oraz cukrownię w Konstancinie. Uzyskał za to członkostwo Komitetu Rękodzieł i Handlu (1855); jako jedyny przedstawiciel handlu i przemysłu krajowego miał też prawo do uczestnictwa w posiedzeniach KRSWiD. W uznaniu jego zasług dla rozwoju gospodarczego, na przełomie lat 50. i 60. XIX w. władze Królestwa udzieliły mu zezwolenia na nabywanie dóbr ziemskich. Od 1858 E. był członkiem Głównej Rady Opiekuńczej Zakładów Dobroczynnych Królestwa Polskiego. W 1857-1865 piastował stanowisko prezesa Rad Towarzystw Akcyjnych Kolei Żelaznych Warszawsko-Wiedeńskiej i Warszawsko-Bydgoskiej, wykupionych z rąk rządu. Rozbudowując sieć kolejową związał się z kapitałem niemieckim, belgijskim i z francuskim Rotszyldami. W uznaniu zasług w dziedzinie rozwoju gospodarczego kraju przyznano mu Order św. Włodzimierza, dzięki czemu jego synowie otrzymali dziedziczne szlachectwo (1868). W jego domu spotykali się przedstawiciele elity warszawskiej.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem