Engel Szmuel z Radomyśla

znany także jako Iluj z Tarnowa (1852 Tarnów – 1935) – chasyd i rabin; syn Zeewa Wolfa E. Poślubił córkę rabiego Icchaka z Biłgoraja i w 1872 został w tymże mieście rabinem. W 1879, uciekając przed władzami ros., osiedlił się w Rudniku (?), gdzie studiował kabałę pod kierunkiem rabiego Barucha z Gorlic. W 1886 został rabinem w Radomyślu. W 1917 przeniósł się do Koszyc na Słowacji, gdzie piastował stanowisko przew. sądu rabinackiego (aw be(j)t din). Był obeznany z klasyczną literaturą chas., wysoko cenił Szneura Zalmana z Ladów, Elimelecha z Leżajska oraz Ch. ben A. Halberstam(m)a z Sącza. Od 1905 do 1958 opublikowano 8 tomów jego responsów. Od 1941 rabi Elchanan Halpern z Londynu (wnuk E.) publikował liczne dzieła swego dziadka. Pełna edycja prac E. ukazała się w Jerozolimie w 1981.

Autor hasła: Michał Galas

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem