Emiot Izrael

właśc. Janowski, przybrał nazwisko matki – Goldwasser (1909 Ostrów Mazowiecka – 1978 Nowy Jork) – poeta tworzący w języku jidysz. Jego ojciec był maskilem i uchodził za znakomitego talmudystę. Otrzymał tradycyjne wykształcenie religijne (m.in. w jesziwach Warszawy i Lublina). Poza tym był samoukiem. Zaliczany jest do grupy neorenesansu religijnego. Debiutował w 1926, ogłaszając cykl modlitw chasydzkich; w 1930 wydał tom poezji Trioletn (Triolety). Do wybuchu II wojny światowej opublikował 5 dalszych zbiorów wierszy. Później przebywał w Związku Radzieckim (1941-1944 w Ałma Acie), gdzie ukazały się dwie jego książki: wiersze wybrane Lider (1940) oraz – poświęcona tematyce BirobidżanuOjfgang (Wschód, 1949). W 1948, za działalność antysowiecką, został zesłany do łagru. Po uwolnieniu zeń na mocy amnestii w 1953, wrócił do Polski w ramach repatriacji w 1958. Tu ukazał się jego tom wierszy Benkszaftn (Tęsknoty, 1959). W 1960 wyemigrował do Stanów Zjedn., gdzie wydał ostatni zbiór poetycki In lider ajngebert (W pieśni zasłuchany, 1961). Wybór jego wierszy w przekładzie na język polski opracował Jerzy Ficowski, jednak tomikowi temu nie dane było się ukazać.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem