Elohim

(l.mn., od hebr. El = Bóg lub Eloha, będącego dłuższą formą wyrazu El) – określenie (Imię) Boga (Imiona Boga); w liczbie pojedynczej w Biblii pojawia się rzadko, z wyjątkiem Księgi Hioba, gdzie występuje ok. 40 razy. W formie Elohim w tekście biblijnym używane bywało także w odniesieniu do bożków pogańskich, jednak z przedimkiem ha- odnosi się wyłącznie do Jedynego (Prawdziwego) Boga i jest najczęściej używanym Jego określeniem w BH (występuje ponad 2 tys. razy). Użycie w tym wypadku liczby mnogiej uważa się za danie wyrazu abstrakcyjnej idei. Być może, tradycja ta została przyjęta za przykładem Kananejczyków, zgodnie z panującym w 2. poł. II tysiąclecia p.n.e. na Bl. Wschodzie trendem do łączenia atrybutów różnych bogów, co stanowiło wyraz quasi-monoteizmu. W literaturze rabinicznej znaczenie tego określenia Boga jest interpretowane poprzez odniesienie do atrybutu Boga-Sędziego.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand