Eleazar ben Jose ben Chalafta

(II w.) – tan(n)aita zaliczany do ostatniej generacji tych uczonych. Nie ma o nim wzmianek w Misznie, choć uważa się, że wiele cytowanych tam anonimowo wypowiedzi pochodzi właśnie od niego; jest natomiast wspominany w Tosefcie. Także jego ojciec, rabi Jose ben Chalafta, cytuje go trzykrotnie. Według jednej z opowieści, E. ben J. ben Ch. – wraz z rabim Szymonem ben Jochajem – miał próbować wyjednać w Rzymie odwołanie cesarskiego edyktu, zakazującego Żydom praktyk religijnych. Łaskę panującego zyskali dzięki egzorcyzmom, uwalniającym cesarską córkę z władzy demona. Gdy zostali wprowadzeni do skarbca, by mogli sobie wybrać nagrodę, wzięli jedynie ów edykt, który potem cisnęli w płomienie. E. ben J. ben Ch. miał także prowadzić dysputę z Samarytanami, w której wykazał, że posiadany przez nich rękopis Tory i komentarze są fałszywe.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem