Eldad ha-Dani

Eldad Danita (2. poł. IX w.) – podróżnik i uczony. Podróżował po płn. Afryce (ok. 880), Hiszpanii (883) i Mezopotamii. Podawał się za poddanego niezależnego państwa żydowskiego w Afryce Wsch., a jego opowieści o życiu Dziesięciu Zaginionych Plemion izraelskich (zebrane w dziele Sefer [Ktaw] Eldad ha-Dani – hebr., Księga [Pismo] Eldada ha-Daniego), mieszkających rzekomo w Etiopii, Chazarii (Chazarowie) oraz na pograniczu Persji i Medii, cieszyły się dużym zainteresowaniem. E. ha-D. dowodził ich prawdziwości za pomocą fragmentu rzekomego Talmudu Dziesięciu Plemion, który miał być napisany w języku hebrajskim; w rzeczywistości tekst ten stanowił mieszaninę przepisów talmudycznych, karaickich (karaimi) i muzułmańskich.

Autor hasła: Paweł Fijałkowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem