Eisenstadt Abraham Cwi Hirsz ben Jaakow

(1812 [1813] Białystok – 1868 Królewiec) – rabin, autorytet halachiczny. Był rabinem w Brzostowicy (k. Grodna, od 1836) i Ucianie (k. Kowna, od 1856). Poświęcił się zbieraniu i porządkowaniu materiału halach., zawartego w responsach w kontekście kodyfikacji Prawa w Szulchan Aruch. Rozważania swe oparł na 180 dziełach tego gatunku z literatury rabinicznej. Prezentował przyczyny i istotę argumentacji poszczególnych rozwiązań, zaczerpniętych z różnych responsów. Stworzył w ten sposób podstawę do rozwiązywania przez rabinów problemów halachicznych, pojawiających się w warunkach podlegających ewolucji, po ukazaniu się Szulchan Aruch. Rezultaty swej pracy zebrał w dziele Pitche(j) tszuwa (cz. 1-2, 1836 [1837] i 1861 – dotycząca Jore Dea; oraz wydana pośmiertnie część, odnosząca się do Choszen Miszpat, 1875). Dzieło to cieszyło się wielkim poważaniem wśród uczonych, zajmujących się halachą. Poza tym, w 1863, pod tym samym tytułem wydał tekst Seder Git(t)in wa-chalica (hebr., Porządek Gittin i chalica; chalica) Michaela ben Jaakowa z Krakowa, opatrując go własnymi komentarzami i glosami.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem