Eisenberg Filip

(1876 Kraków – 1942 Bełżec) – lekarz, bakteriolog. Studia medyczne ukończył na UJ (1899), a uzupełniające w Wiedniu (do 1901). Pracował jako asystent katedry Higieny na UJ (1901-1912) i we Wrocławiu (1912-1914). W 1914-1918 był lekarzem w armii austr., a w okresie wojny polsko-bolszewickiej kierował Wojskowym Szpitalem Zakaźnym w Krakowie. Po wojnie w Krakowie kierował filią Państwowego Zakładu Higieny (1921-1933) oraz Państwową Stacją Bakteriologiczną (1933-1939). Był członkiem-korespondentem PAU (od 1933). W czasie II wojny światowej przebywał we Lwowie, gdzie kierował Zakładem Mikrobiologii Instytutu Medycznego. Nie ukrywał swego pochodzenia, uważając, że przed represjami uchronią go kontakty z uczonymi niemieckimi. Jednak znalazł się w getcie lwowskim, skąd został wywieziony do obozu zagłady w Bełżcu. E. jest autorem ok. 100 prac naukowych. Interesował się głównie bakteriologią oraz diagnostyką i leczeniem chorób zakaźnych. Był pionierem racjonalnej chemioterapii (m.in. ok. 1915 był bliski odkrycia sulfamidów).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand