Eisenbaum Antoni

(Aaron; 1791 Warszawa – 1852 tamże) – maskil, pisarz, działacz społeczny i oświatowy. Otrzymał tradycyjne wykształcenie religijne; wiedzę w dziedzinie nauk świeckich i języków obcych zdobył jako samouk (krótko uczęszczał do Liceum Warszawskiego). Był wydawcą pierwszego w Polsce polsko-żydowskiego pisma „Dostrzegacz Nadwiślański” (1823-1824). Zamieszczał artykuły w prasie warszawskiej (do 1831). Kierował warszawską Szkołą Rabinów (najpierw jako jej gospodarz, a od 1835 – dyrektor). Jego postawa i dążenia reformatorskie wywoływały gorące protesty ortodoksów (zarzuty m.in. dotyczyły nieprzestrzegania prawa religijnego) oraz powodowały konflikty z Abrahamem Sternem i Jakubem Tugendholdem. Po jego śmierci, projekt wzniesienia na jego grobie przez uczniów Szkoły pomnika z napisem w języku polskim stał się powodem wieloletniego sporu w środowisku warszawskich Żydów. 8 IV 1861 na cmentarzu żydowskim w Warszawie przy ul. Okopowej, przy grobie E., doszło do najbardziej spektakularnej manifestacji zbratania polsko-żydowskiego.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Antoni Eisenbaum - Eisenbaum Antoni - Polski Słownik Judaistyczny
Antoni Eisenbaum (kliknij, aby powiększyć)

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand