Eibe(n)schütz Beniamin Zeew (Wolf) ben Jonatan

(1740 Praga – 1807 Drezno) – sabataista; najmłodszy syn Jonatana ben Natana Naty E. i jego mesjański następca. Kiedy miał 15 lat ojciec wysłał go do Polski i Czech, prawdopodobnie dla nawiązania kontaktów z rozproszonymi sabatajczykami. W 1758 na Węgrzech spotkał się z braćmi Szor (później Wołowskimi), a następnie przez jakiś czas mieszkał w Brnie u Szejndel Dobruszki, kuzynki J. Franka. W Polsce widywano go w towarzystwie osób ubranych po turecku, którymi byli prawdopodobnie donmeńczycy. Ok. 1759 E. powrócił do Hamburga i założył własną sabataistyczna chewrę, do której weszło kilku mesjanistów z Podola, m.in. Mosze ben Dawid z Podhajec. W 1761 ojciec ogłosił E. swoim mesjańskim następcą. Od tego czasu dzierżył on przywództwo nad „ludźmi wiary” (hebr., bne(j) ha-emuna), jak nazywali siebie tamtejsi sabatajczycy. W 1763 powrócił do Polski, gdzie – przez wiele lat, aż do 1783 – był poważnym rywalem Franka. Później przeniósł się do Wiednia, a następnie do Drezna. Bezprawnie używał tytułu barona von Adlerstahl, przyznanego mu pod warunkiem przedstawienia zaświadczenia o chrzcie, na który nigdy się jednak nie zdecydował.

Autor hasła: Jan Doktór

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand