Ehrenpreis Markus (Mordechaj)

(1869 Lwów – 1951 Sztokholm) – rabin. Był synem lwowskiego drukarza, wydającego książki hebrajskie. Otrzymał wykształcenie rel., a następnie studiował w Hochschule für die Wissenschaft des Judentums w Berlinie oraz na uniwersytetach niemieckich. Był rabinem w Djakowie (Chorwacja, od 1896), nacz. rabinem w Sofii (od 1900), rabinem w Sztokholmie i nacz. rabinem Szwecji (od 1914). Debiutował jako pisarz hebrajski w 1884 na łamach czasopisma „Ha-Mag(g)id”. W czasie I Światowego Kongresu Syjonistycznego (1897), a także podczas następnych kongresów, był jednym z głównych doradców T. Herzla w sprawach dotyczących kultury. Jako utalentowany eseista i krytyk wywarł pewien wpływ na rozwój nowoczesnej literatury hebrajskiej. Był rzecznikiem poglądu, że winna ona dokonać syntezy judaizmu i europejskości. W 1902 wszedł w skład Rady Artystyczno-Naukowej berlińskiego wydawnictwa Jüdische Verlag, powstałego pod patronatem Demokratycznej Frakcji w ruchu syjonistycznym. Po 1908 poświęcił się głównie obowiązkom rabina i pracy społecznej. Dokonał wielu przekładów z literatury hebrajskiej na język szwedz. oraz opublikował m.in. zbiór esejów (t. 1–3, 1929–1943), a także autobiografię pod znamiennym tytułem Moje życie pomiędzy Wschodem a Zachodem (szwedz. Mitt liv mellam öster och väster, 1946). Założył też szwedzsko-żydowskie czasopismo „Judisk Tidskrif”. Po odejściu od ruchu syjonistycznego stał się zwolennikiem tzw. duchowego nacjonalizmu, uważając że życie w diasporzeasymilacja są dla Żydów drogą do realizacji ich misji między innymi narodami. Z tego powodu był atakowany przez syjonistów.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem