Ehrenkranz (Erenkranz) Beniamin Zeew (Wolf)

Wełwł Zbarażer (1819? Zbaraż – 1883 Konstantynopol) – poeta. Żył i działał na terenie Rumunii oraz płd. Galicji i Rosji. Początkowo z trudem zarabiał na życie, jako prywatny nauczyciel. Wkrótce uznanie przyniosły mu utwory poetyckie i satyry. Występował z grupą brodzkich śpiewaków w zajazdach i traktierniach. W jego twórczości przewijają się echa haskali. Był zdeklarowanym wrogiem chasydyzmu. Pisał zarówno w potocznym j. jid., jak i w j. hebrajskim. Pierwsze utwory opublikował w prasie hebrajskiej, a najważniejszy zbiór wierszy, Mak(k)el noam (cz. 1, 1865; cz. 2, 1869; cz. 3, 1873; cz. 4, 1878), wydał w dwóch równoległych wersjach (hebr. i jidysz). Wydawał także zbiory satyr, w tym Mak(k)el chowlim (1869), poświęcony głośnemu skandalowi w dynastii cadyków sadagórskich. Jego wiersze stanowią etap pośredni między poezją ludową a profesjonalną; niektóre mają dużą wartość artystyczną. Wiele z nich weszło do kanonu literatury ludowej i były później publikowane w różnych jej antologiach.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem