Eger (Eiger) Juda (Jehuda) Lejb (Lejbełe, Loew) [ben Salomon ben Akiwa] z Lublina

(1816 Warszawa – 1888 Lublin) – rabin, cadyk; syn Salomona ben Akiwy E.; wnuk Akiwy ben Mosze E.; ojciec Abrahama E. z Lublina. Studiował pod kierunkiem dziadka w Poznaniu, a potem w jesziwie I.M. Altera, pod którego wpływem został chasydem. Po osiedleniu w Lublinie stał się zwolennikiem cadyka M.M. Morgensterna z Kocka. Pozostając w opozycji do tego rodu cadyków, został wykluczony z ich społeczności, wskutek czego stał się zwolennikiem M.J. Leinera z Izbicy. W 1852 odmówił przyjęcia po ojcu stanowiska rabina w Poznaniu. Ok. 1854 założył własną dynastię chas. w Lublinie (od 1859 jako cadyk). Wybitna pobożność i przykładanie wagi do wysokich standardów moralnych przyniosło mu uznanie nie tylko w kręgach chasydzkich, ale także wśród przeciwników tego ruchu. Kierowanie społecznością jego chasydów przejął po nim w 1882-1914 jego syn, Abraham, który halach. oraz związane ze świętami nauki ojca zebrał dwóch dziełach: Torat Emet (t. 1-3, 1889-1890) i Imre(j) Emet (t. 1-2, 1902-1903). Po śmierci Abrahama, aż do katastrofy Holokaustu, społeczności chasydów lubel. przewodził wnuk Judy Lejba, Ezriel (Azriel) Meir Eger.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem