Eger (Eiger) Akiwa (Akiba, Akiwe) ben Mosze

Akiwa Güns, zw. Akiwą Młodszym (1761 Eisenstadt – 1837 Poznań) – rabin, talmudysta, duchowy przywódca ortodoksji niemieckiej; ojciec Salomona E.; dziadek Judy Lejba E. z Lublina; teść Sz. Schreibera. Kształcił się w jesziwie wuja, Beniamina Wolfa E., we Wrocławiu. Kierował jesziwą w Lesznie. Był rabinem w Märkisch Friedland (współcz. Mirosławiec; od 1791) i w Poznaniu (od 1814 [1815]); nieoficjalnie – naczelnym rabinem gminy maskili poznańskich. Uważany był za duchowego przywódcę ortodoksji w Niemczech i jednego z najwybitniejszych uczonych swego czasu, o autorytecie ogólnoeuropejskim. Jako rzecznik surowego przestrzegania rytuału, występował przeciwko prądom reformatorskim wśród maskili lecz równocześnie był otwarty na wiele nowych idei. Brał udział w pertraktacjach dotyczących praw Żydów w Księstwie Warszawskim (1807). Opieka nad ofiarami epidemii cholery w 1831, przyniosła mu uznanie pruskiego króla Fryderyka Wilhelma III. E. jest autorem licznych dzieł, wydanych za jego życia bądź już po śmierci, m.in.: Derusz we-chid(d)usz (hebr.; 1839; nowele talmudyczne); Giljon ha-SZAS (hebr.; glosy do Talmudu, włączone do wydania praskiego z 1830-1834, wileń. 1834-1854 i warsz. 1860-1863); Tosafot rabi Akiwa Eger (hebr.; glosy do Miszny, włączone do wydań w Altonie 1841-1848 i w Warszawie 1862-1867; por. tosafot); Chid(d)usze(j) rabi Akiwa Eger (hebr.; 1858; nowele do Talmudu); oraz not do poszczególnych części Szulchan Aruch; a także Tszuwotresponsów (1889).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Akiwa ben Mosze Eger - Eger (Eiger) Akiwa (Akiba, Akiwe) ben Mosze - Polski Słownik Judaistyczny
Akiwa ben Mosze Eger (kliknij, aby powiększyć)

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem