Efraim Salomon (Szlomo) ben Aaron z Łęczycy

(1550 Łęczyca – 1615 Praga) – kaznodzieja i moralista. Ok. 1581 był kaznodzieją we Lwowie i Lublinie; od 1604 pełnił tę funkcję oraz sprawował urząd przełożonego szkoły talmudycznej w Pradze. W swych kazaniach ganił panujący w gminach żydowskich nepotyzm, oraz rabinów, uprawiających oderwaną od życia kazuistykę talmudyczną. W dziele hebrajskim Amude(j) szesz (wyd. ok. 1606) głosił potrzebę naprawy obyczajów oraz reformy systemu oświaty i wychowania. Napisał Kli jakar – popularny komentarz homiletyczny do Pięcioksięgu (wyd. 1602).

Autor hasła: Paweł Fijałkowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem