Ec Chajim

(hebr., Drzewo Życia; jid. Ejc Chajim); Sefer Ec Chajim (hebr., Księga Drzewo Życia) – 1. dzieło Ch. Witala; jedno z najważniejszych źródeł poznania nauk I. Lurii. W 1570 Wital zaczął studiować kabałę w Safed, pod kierunkiem Lurii. Zgodnie z tradycją, ich spotkanie miało być jednak zapowiedziane mistrzowi znacznie wcześniej przez Proroka Eliasza. Podczas kolejnego pobytu w Safed (ok. 1584) Wital zachorował. Wówczas to jeden z jego uczniów, przekupiwszy brata Witala i zatrudniając 100 kopistów, doprowadził do przepisania 600 stron rękopisów swego mistrza. W ten sposób ujawnione zostało istnienie E.Ch. Po wyzdrowieniu Wital zapewniał, że nie jest autorem dzieła, w związku z czym bywało ono przypisywane samemu Lurii. E.Ch. zawiera podstawy kabały luriańskiej. Do głównych jego przesłań należy stwierdzenie, iż jedną z najmilszych Bogu spraw na ziemi są postępy w studiach kabalistycznych, gdyż przybliżają one nadejście Mesjasza. O popularności E.Ch. wśród Żydów polskich świadczy dobitnie fakt, że pierwsze jego wydania pochodzą z ziem polskich (Żółkiew 1772; Korzec 1785; Szkłów 1800; Dubrowno 1804; Sudyłków 1818; Lackowo 1818). (Zob. też Aszlag Jehuda Lejb ha-Lewi); 2. nazwę Ec Chajim nosiła też jesziwa w Wołożynie.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem