Ebiatar (Abiatar; Awiatar) ha-Kohen z Kairu

(? – przed 1112) – nagid Żydów egipskich (por. też egzylarcha). Swój urząd odziedziczył m.in. po dziadku, Abiatarze ha-Kohenie Cedeku, który był współczesny ostatniemu gaonowi. Do E. ha-K. z K. zwrócili się Żydzi palestyńscy w sprawie ruchu mesjanistycznego, jaki zaczął się rozwijać pod wpływem wieści o nadciąganiu krzyżowców, pragnących odbić Jerozolimę z rąk Arabów (por. krucjaty). Splot okoliczności sprawił, że przychylna opinia o tym ruchu, wysłana do Konstantynopola, będącego centrum agitacji mesjanistycznej, trafiła w niepowołane ręce i została rozpowszechniona, przyczyniając się do wzrostu oczekiwań na rychłe przyjście Mesjasza.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem