E(j)n ke-Elohe(j)nu

(hebr., Nie ma jak Nasz Bóg) – popularny starożytny hymn, odmawiany zarówno w tradycji aszkenazyjskiej, jak i sefardyjskiej, w szabatświęta, zaraz po zakończeniu musaf. Żydzi aszkenazyjscy pomijają go w dniu Jom Kipur. Żydzi sef. i chasydzi odmawiają go także na zakończenie modłów w dzień powszedni. Niektórzy traktują go jako pieśń biesiadną (zmirot), śpiewaną w szabat i święta; również w czasie porannego posiłku, przed Jom Kipur. Hymn nie jest rymowany, ale operuje asonansem przez powtarzanie końcówki „-e(j)nu” w czterech określeniach: „ke-Elohe(j)nu” (jak nasz Bóg), „ke-Adone(j)nu” (jak nasz Pan), „ke-Malke(j)nu” (jak nasz Król), „ke-Moszie(j)nu” (jak nasz Mesjasz). Do tych synonimów dużą wagę przykładają kabaliści. W obecnej formie hymn odmawiany jest od czasów Rasziego.

Autor hasła: Magdalena Bendowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem