E(j)n Sof

(hebr., dosł.: Bez Końca; przen.: Nieskończoność) – pojęcie z dziedziny mistyki żydowskiej, wprowadzone przez Izaaka Ślepego, oznaczające Boga w Jego aspekcie transcendencji. Absolutne, lecz i absolutnie niedostępne poznaniu i myśleniu źródło bytu. Świat stworzony z całą swą wielością i ogromem ma się tak do E.S., jak punkt do nieskończonej przestrzeni lub jak powierzchnia oceanu do jego głębi. I tak się ma objawiona część świata do całej jego tajemnej potencjalności ukrytej w Bogu. Określenia E.S. używano początkowo w znaczeniu przysłówkowym, dopiero później przekształciło się ono w rzeczownik, oznaczający niemożność poznania istoty Boga samego w sobie. (Zob. też mikrokosmos)

Autor hasła: Bogdan Kos

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand