Duschak Mordechaj (Moritz, Maurycy)

(1815 Tett na Morawach – 1890 Wiedeń) – rabin i kaznodzieja. Studiował u Mosze Sofera w Pressburgu (Bratysława); przez lata był rabinem na Morawach, gdzie wygłaszał kazania w języku niemieckim. Potem przeniósł się do Krakowa; od 1877 do 1890 pracował jako kaznodzieja postępowy w tamtejszym templu (Tempel w Krakowie), ale związał się też z chasydzkim klojzem; wykładał religię mojżeszową w gimnazjum męskim. Jego sympatia dla chasydów sprawiła, że poczuł się zmuszony do opuszczenia Krakowa. Samotny i zapomniany zmarł w Wiedniu, gdzie spędził ostatnie lata życia. D. sporo publikował w języku niemieckim i hebrajskim na tematy związane z religią żydowską; m.in.: Das mosaisch-talmudische Eherecht mit besonderer Rücksicht auf die bürgerlichen Gesetze (Wiedeń 1864); Zur Botanik des Talmuds (Budapeszt 1868); Schulgesetzgebung und Methodik der alten Israeliten (Wiedeń 1872); Jeruszalajm ha-Benuja (Kraków 1880; komentarz do talmud. porządku Moed); Tor Ester, gegen die Blutbeschuldigung (1883).

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem