Dünner Josef Cwi Hirsz

(1833 Kraków – 1911 Amsterdam) – rabin i uczony, czołowa postać ortodoksji żydowskiej w Holandii. Tytuł doktora uzyskał na uniwersytecie w Bonn. W 1862 został rektorem Seminarium Rabinicznego w Amsterdamie, w 1874 – naczelnym rabinem aszk. Amsterdamu i Północnej Holandii. Na pierwszym z wymienionych stanowisk wykazał się dużym talentem organizacyjnym i pedagogicznym, w konsekwencji stał się przywódcą ortodoksów w Holandii. Zaskoczeniem było jego poparcie dla syjonizmu (od 1900). D. był autorem kilku dzieł naukowych, wśród których najważniejszą pozycją były Hag(g)ahot (wyd. hebr., t. 1-5, Frankfurt n. Menem 1896-1905; wyd. hol.: t. 1-5, 1897-1901), historyczno-krytyczne glosy do 14 traktatów Talmudu. Uczony współpracował też z kilkoma pismami naukowymi, publikując w nich swe prace (m.in. z „Joodsch Letterkundige Bijdragen”, „Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums”, „Weekblad voor Israeliten”, „Israelit. Letterbode”. Stulecie urodzin D. było uroczyście celebrowane w Amsterdamie.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem