Drobner Józef

(1872 Kraków – 1922 tamże) – działacz socjalistyczny; brat Bolesława D. W działalność socjalistyczną zaangażował się już w latach 80. XIX w., w okresie nauki w Gimnazjum im. Jana Sobieskiego; pisywał wówczas do młodzieżowego pisma „Ognisko”. Czynny był w PPSD od 1897. W 1898 na UJ otrzymał tytuł doktora prawa. Później występował jako obrońca w procesach politycznych. W 1903-1904 był prez. Miejskiej Kasy Chorych w Krakowie, a od 1907 do 1909 przewodniczył działającemu na Kazimierzu Stowarzyszeniu Lokatorów. W 1907 był tamże kontrkandydatem A. Grossa (Stronnictwo Niezależnych Żydów) w wyborach do parlamentu wiedeńskiego. W 1911 popadł w konflikt z PPSD, gdyż bez zgody władz partyjnych ubiegał się o mandat do Rady Miejskiej. Był aktywnym członkiem sekcji żydowskiej PPSD. W 1911-1913 wszedł do władz ŻPSD (m.in. jako członek Komitetu Wykonawczego w 1913), jednak nie akceptując jej zbliżenia do Bundu powrócił w szeregi PPSD. W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich. Po wojnie był reprezentantem lewego skrzydła PPSD, a następnie członkiem PPS. W 1919 został wybrany na członka Rady Miejskiej Krakowa, od 1920 był także przewodniczącym krak. Patronatu nad Więźniami Politycznymi.

Autor hasła: Andrzej Żbikowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem