Din

(hebr., Prawo) albo Gewura (hebr., Potęga) – piąta sefira; druga w żeńskiej, lewej kolumnie sefirotycznego Drzewa Życia. Reprezentuje boską surowość, karcącą moc sprawiedliwego sądu. W stosunku człowieka do Boga jest wyrazem bojaźni Bożej. Stanowi zasadę ujednostkowienia rzeczy. Związane z nią Boskie Imię to Elohim (zob. też Imiona Boga), aspekt wielości i surowości Boga. D., wraz z sefirą Chesed, tworzy układ biegunowy, realizujący napięcie między jednością a wielością. Osiągnięcie równowagi w polu tych sił oznacza prawdziwe i pełne istnienie. Reprezentuje w bycie wszystkie te cechy, które sprawiają, że rzeczy chcą być i pozostać takimi, jakimi są. Stanowi zasadę konstrukcji, zastygnięcia w sobie, tendencję ograniczenia, poszukiwania odpowiedzi na wszelkie pytania wewnątrz własnej struktury, co jest niezbędne dla dokonania procesu indywidualizacji. Cechy te w nadmiarze prowadzą jednak do niszczącej izolacji i samowystarczalności, a w konsekwencji – do pojawienia się na świecie zła (sitra achra). W świecie aniołów (zob. też cztery światy) przebywa w tej sefirze Samael, najbardziej samotny spośród tych, którzy upadli. W planie etycznym sefira D. oznacza zasadę surowej sprawiedliwości. Bóg, jako sprawiedliwy sędzia świata, zasiada na tronie odpowiadającym tej właśnie zasadzie, lecz kiedy ciężar grzechów świata wydaje się zbyt wielki, przesiada się na tron łaski. (Zob. też mikrokosmos)

Autor hasła: Bogdan Kos

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem