Diamand Jakub Izaak

(1856 Lwów – 1935 tamże) – adwokat; syn Dawida D., adwokata, członka zarządu Synagogi Postępowej we Lwowie. Studia prawnicze ukończył w Wiedniu i w 1887 otworzył własną kancelarię adwokacką we Lwowie. Był zwolennikiem asymilacji. Członek stowarzyszenia Agudat Achim oraz zarządu Synagogi Postępowej (w 1898-1907 jego przewodniczący). Uczynił wiele dla ostatecznej jej polonizacji, m.in. przyczyniając się pozyskania pol. kaznodziei (por. Gutman Samuel Wolf). Członek rady gminy lwow. (od 1907), a następnie zarządu (wiceprzew. i szef referatu spraw szkolnych). Jako członek Rady Szkolnej m. Lwowa przyczynił się do rozwoju szkolnictwa gminnego i uporządkowania nauczania religii mojżeszowej w szkołach publicznych. Podczas rosyjskiej okupacji (1915) pełnił obowiązki przewodniczącego zarządu gminy (trzykrotnie był aresztowany), z ogromnym wysiłkiem podtrzymywał przy życiu instytucje gminne. W 1915 został przez Rosjan wywieziony, jako zakładnik, do Kijowa, a potem do Niżnego Nowgorodu. Zwolniono go w ramach wymiany w 1916. W drodze powrotnej ponownie został uwięziony na kilka miesięcy. Przez Szwecję powrócił do Lwowa w 1917. Jako komisaryczny zarządca kierował gminą (do 1924) oraz był radnym i członkiem Rady Szkolnej Lwowa.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand