Dembowski Mikołaj

herbu Jelita (?- 1757 Czarnokozińce) – biskup kamieniecki, a później arcybiskup nominat lwowski; młodszy brat biskupa płockiego Antoniego Sebastiana D., gorliwy stronnik króla Augusta III i przez jakiś czas jego sekretarz. W 1757 wykorzystał proces w sprawie starć między ortodoksami a sabatajczykami, którzy przedstawiali się jako „zoharyci” (Zohar) lub „kontrtalmudyści”, do zorganizowania w 1757 przed sądem konsystorskim w Kamieńcu Podolskim publicznej dysputy nt. żydowskie wiary (dysputa kamieniecka). Sąd na jej podstawie miał uznać, która wiara jest bardziej „prawdziwa” – „talmudyczna” czy „zoharyczna”, a w konsekwencji, komu przysługują przywileje, gwarantowane Żydom w Rzeczpospolitej. Sąd uznał zwycięstwo sabatajczyków i nakazał rekwizycję oraz publiczne palenie Talmudu. D. zmarł wkrótce po zakończeniu dysputy.

Autor hasła: Jan Doktór

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem