Dawidsohn Noach

(1877 Warszawa – 1928 tamże) – lekarz, działacz społeczny i polityczny; wnuk Chaima D.; syn Lejby D., wieloletniego członka zarządu warszawskiej gminy żydowskiej; brat Józefa Hersza D. W domu otrzymał tradycyjne wychowanie. Potem studiował na Cesarskim UW, włączając się w nurt życia politycznego; założył Koło Narodowe „Safrus”, mające propagować idee syjonistyczne. W 1900 uzyskał dyplom z dziedziny okulistyki na Wydziale Lekarskim UW. W związku z niemożnością zdobycia stanowiska ordynatora w szpitalach miejskich, zbudował – na koszt rodziny D. – pawilon okulistyczny na terenie warszawskiego szpitala im. Bersohnów i Baumanów. Żywo uczestniczył w ruchu syjonistycznym. Podczas I wojny światowej, jako lekarz, powołany został do służby w armii rosyjskiej w randze generała. Na Kaukazie wybrano go na prezesa gminy żydowskiej w Kisłowodsku. W 1922, po powrocie do Warszawy, został wiceprzewodniczącym Organizacji Syjonistycznej w Polsce oraz stanął na czele PAL-AMT-ów.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand