Dawid ben Zak(k)aj

(?-940) – uczony w Piśmie, egzylarcha (od ok. 920 w Bagdadzie). Toczył spory kompetencyjne z gaonem w Pumbedicie, którego złożył z urzędu. W końcu uznał zwierzchnictwo gaona nad akademią talmudyczną, a gaon jego godność, jako egzylarchy. W 928 D. ben Z. powołał Saadję ben Josefa na tytularnego gaona Sury z siedzibą w Pumbedicie, a ten położył kres sporom, dotyczącym obliczeń kalendarzowych i terminów świąt, jakie prowadzili uczeni babilońscy z gaonem palestyńskim – Ben Meirem (por. kalendarz żydowski). Trzy lata później doszło do sporu między D. ben Z. i Saadją, i obaj wzajemnie złożyli się z urzędów. Powstały dwa stronnictwa, które odwołały się do sądu kalifa Almuktadira. Konflikt zakończył się pojednaniem w roku 937.

Autor hasła: Paweł Fijałkowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem