Dawid Filip (Feitel, Filipowicz, Fajwlewicz, Fajwelowicz)

(XVIII w.) – kupiec; syndyk Żydów krakowskich w Warszawie w latach 70. XVIII w. Po ojcu, prowadził w Lipsku gospodę dla przybywających na jarmarki polskie Żydów; w podkrakowskim Kazimierzu miał niewielką posiadłość. Po przeniesieniu do Warszawy (1773) pełnił funkcję pełnomocnika gminy żydowskiej w Krakowie; ponadto zajął się werbowaniem osadników i zbieraniem funduszy, potrzebnych do opłacenia tzw. skarbu pańskiego, kiedy powzięto decyzję o założeniu dwóch osiedli żydowskich za wałami miejskimi, na jurydykach Augusta Sułkowskiego i Józefa Potockiego (Nowy Potok i Nowa Jerozolima). Kiedy decyzją marszałka Stanisława Lubomirskiego obydwa miasteczka zostały zburzone (w Warszawie nadal obowiązywał przywilej de non tolerandis judaeis), a towary zarekwirowane, występował z petycjami do władz, bronił towarów i praw Żydów. Był także zaangażowany w konflikt Żydów krakowskich z mieszczanami; bronił praw Żydów do handlu w Krakowie. W styczniu 1776 został aresztowany i na kilka tygodni osadzony w więzieniu marszałkowskim. Sprawy Żydów warszawskich i krakowskich zostały przegrane. Po uwolnieniu z aresztu zrezygnował z funkcji syndyka i zajął się handlem.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem