Dankowicz Szymon

(1840 Częstochowa – 1910 Wiedeń) – rabin, kaznodzieja w krak. synagodze postępowej. Był absolwentem warsz. Szkoły Rabinów. Skorzystał ze stypendium nauk. umożliwiającego podjęcie studiów, fundowanego przez stow. Lomde(j) Tora przy synagodze reformowanej (nazywanej „niemiecką”) na ul. Daniłowiczowskiej w Warszawie. Był jednym z pierwszych absolwentów warszawskiej Szkoły Głównej (Wydział Filozoficzny). Swoją pracę dyplomową O wpływie Awesty na kulturę ludów semickich (z 1866/1867), obronioną – być może – jako praca doktorska na UJ, ogłosił drukiem w Krakowie na początku lat 70. XIX w. W 1862 wydał w warszawskiej oficynie Orgelbranda podręcznik do nauki religii mojżeszowej (w j. hebr. – Toldot Israel i pol.; 2. wyd. w j. pol., Kraków 1873). Na przełomie lat 50. i 60. XIX w. działał w warszawskim kółku asymilatorskim H. Merzbacha i A. Kraushara (asymilacja; asymilatorzy); w 1861-1862 brał udział w manifestacjach patriotycznych. Aresztowany przez władze rosyjskie został zesłany na wygnanie, skąd zbiegł. Uczestniczył w powstaniu styczniowym. Od połowy lat 60. XIX w. był kaznodzieją w krakowskim templu (od 1868 w sali be(j)t ha-midraszu prowadził bezpłatny kurs j. pol. dla miejscowych Żydów); oficjalnie mianowany w 1868 przez prezydenta Krakowa Józefa Dietla kaznodzieją polskim. Od 1870 kierował szkołą izraelicką na Kazimierzu i nauczał religii mojżeszowej w krakowskich gimnazjach. Czynny był także w Oddziale Nauk Moralnych Towarzystwa Naukowego Krakowskiego i w Stowarzyszeniu Przyjaciół Oświaty Ludowej. Opublikował kilka kazań, wygłoszonych wcześniej w templu; najbardziej znane to Kazanie żałobne za wielkopomnej pamięci Kazimierza Wielkiego w dniu powtórnego pochowania zwłok jego na Wawelu w Krakowie (Kraków 1869); napisał też Dzieje ludu izraelskiego od stworzenia świata do powrotu Izraelitów z niewoli babilońskiej, podług Beera z tekstem hebrajskim (1865). W 1875 objął posadę rabina krajowego w Sofii, następnie sprawował urząd rabinacki w Strachowicach na Morawach i w Świeciu na Pomorzu.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem