Damasceński Dokument

rękopis odnaleziony w genizie kairskiej synagogi w końcu XIX w. Jego pochodzenie i datacja długo były przedmiotem dyskusji. Odkrycia fragmentów tego samego tekstu w Qumran sprawiły, że większość badaczy skłonna jest uznać, iż pochodzi on z II/I w. p.n.e. i jest jednym z najważniejszych pism, pozostałych po gminie esseńczyków. Składa się z dwóch części; tzw. Upomnień, stanowiących wykład religijnych poglądów tego ugrupowania, oraz Praw, będących zbiorem reguł i szczegółowych przepisów nt. wewnętrznej organizacji gminy, a także jej instytucji.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem