Daf (ha-)Jomi

(hebr., Karta Dzienna) – idea-program uporządkowania studiów nad Talmudem w całym żydowwskim świecie. Jej autorem był rabin M. Szapira, który zgłosił ją podczas I Światowego Kongresu Agudat Israel (Wiedeń 1923). Wedle niej, wszyscy Żydzi na świecie, studiujący Talmud, winni czytać każdego dnia jedną, tę samą jego kartę (od weneckiego wydania z 1548 we wszystkich edycjach zachowana była jednolita paginacja). W ten sposób powstawał siedmioletni cykl, podczas którego cała światowa społeczność religijnych Żydów studiowała tę księgę w poczuciu mistycznej jedności. Wedle D. (ha-)J., ortodoksi poczęli wkrótce datować swe listy, a redakcja „Dos Jidisze Togbłat” – numery swej gazety. (Por. też sij(j)um).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem