Czerwony list

deklaracja mesjańska z ok. 1799, zapowiadająca powrót J. Franka z zaświatów i ostateczne zbawienie. Zredagowali ją w języku hebrajskim i podpisali pełnymi nazwiskami trzej żydowscy i chrześcijańscy nestorzy ruchu frankistowskiego: N. Szor, S. Szor oraz J. Lippmanowicz z Czortkowa. Nazwa dokumentu pochodzi od czerwonego atramentu, którego używano do sporządzania kopii, rozsyłanych do wszystkich większych gmin żydowskich Europy Środkowej. Czerwony kolor symbolizował Ezawa i chrześcijaństwo, którego przyjęcie miało być warunkiem zbawienia wiernych. Sygnatariusze listu przytoczyli dwie odezwy Franka z 1767 i 1768, w których zapowiadał on bliskie zbawienie i domagał się przyjęcia przez Żydów „świętej religii Edomu” (hebr. dat ha-kadosz szel Edom), tzn. katolicyzmu. Redaktorzy listu twierdzili, że zapowiedzi te odnoszą się do roku 1800. M. Wischnitzer opublikował list w wersji hebrajskiej oraz jego rosyjskie tłumaczenie (Posłanie frankistow 1800 goda, St. Peterburg 1914).

Autor hasła: Jan Doktór

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand