Czacki Tadeusz

(1765 Poryck – 1813 Sielce k. Włodzimierza Wołyńskiego) – działacz oświatowy i gospodarczy, historyk, bibliofil. Otrzymał staranne wykształcenie domowe. Był członkiem Komisji Kruszcowej (1784) oraz Komisji Skarbu Koronnego (1786-1792), współzałożycielem Towarzystwa Przyjaciół Nauk (1800), wizytatorem szkół guberni wołyń., podolskiej i kijowskiej (od 1805), współtwórcą Liceum Krzemienieckiego (1805). Jako historyk zaliczany jest do tzw. szkoły naruszewiczowskiej. W czasie Sejmu Wielkiego nie brał udziału w pracach nad reformą państwa, lecz prawdopodobnie opracował wówczas projekt reformy Żydów. Te i późniejsze przemyślenia na ten temat zawarł w książce O Żydach (1807), która była pierwszym w literaturze polskiej poważnym studium, poświęconym tej społeczności. Jego liberalne poglądy odbiegały pod tym względem od prezentowanych np. przez jego brata Michała Cz. (1753-1828), posła ziemi czernihowskiej na Sejm Wielki, zawartych w broszurze Refleksja nad reformą Żydów (1790).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem