Chmielnicki Mejłech

(1885 okolice Kijowa – 1946) – poeta piszący w języku jidysz, pisarz i tłumacz, lekarz, popularyzator higieny. Dzieciństwo spędził w Galicji. Od 12 roku życia mieszkał we Lwowie. Medycynę studiował we Lwowie i w Wiedniu, gdzie potem rozpoczął praktykę. W 1939 wyemigrował do Nowego Jorku. Zaczynał od pisania wierszy w języku polskim, pozostając pod wpływem Stanisława Przybyszewskiego. Po otwarciu przed młodymi literatami łamów dziennika „Lemberger Togbłat” zaczął tworzyć wyłącznie w języku jidysz, stając się jednym z czołowych przedstawicieli grupy literackim Jung Galicje. Jego wiersze utrzymane w duchu neoromantyzmu, często pełne były nostalgicznych wspomnień z dzieciństwa. W czasie pobytu Ch. w Wiedniu zaczęły się w jego twórczości pojawiać elementy ekspresjonizmu, choć pisarz nadal współpracował z wiedeńskim kwartalnikiem „Kritik” (ukazującym się od 1920), zwalczającym narastające wpływy tego kierunku. Współpracował też z gazetami: „Wilner Tog” (jid., Wileński Dzień), „Najer Fołksbłat” (jid., Nowa Gazeta Ludowa), „Lodzer Tagebłat” (jid., Dziennik Łódzki). Pisał artykuły głównie na tematy med. do nowojorskiego „Jewish Daily Forward” (tłumaczone z j. jid. na ang.), które zyskały mu wielką popularność i były publikowane także w tamtejszej prasie jid. (jego teksty ukazywały się m.in. w: „Forwerts”, „Cukunft”). Wydał drukiem trzy tomy wierszy. Był jednym z pierwszych tłumaczy literatury żydowskiej na język polski (m.in. L.I. Pereca, A. Rajzena), a równocześnie przekładał na język jidysz wiersze polskich i niemieckich poetów.

Autorzy hasła: Małgorzata Naimska, Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand