Chesed

(hebr., Miłosierdzie, Łaska, Miłość) – czwarta sefira; druga w prawej, męskiej kolumnie sefirotycznego Drzewa Życia; zasada partycypacji bytów w jedności; siła przyciągająca; eros kosmiczny. Jest wyrazem boskiej miłości i łaski. Związane z nią Imię Boga to El. Wraz z biegunową względem niej sefirą Din współtworzy pole napięcia między wielością a jednością, wyznaczając przestrzeń dla wszystkiego, co może zaistnieć. Bycie oznacza bowiem odnalezienie równowagi w polu tych kosmicznych biegunów. Ta potężna siła przyciągania i ujednolicania, bez równoważącej jej zasady Din, spowodowałaby powrót świata do jedności, która dla nas, widzących wszystko z perspektywy stworzenia, byłaby absolutnym milczeniem i nicością. Tu, w świecie stworzonym, jedność musi pozostać tęsknotą, pamięcią o tym, co było na początku i co być może w pełniejszej formie ziści się na końcu. Mimo że istnienie tak silnie związane jest z równowagą porządków Din i Ch., wielu kabalistów podkreśla wyższość i elementarność zasady Chesed. J. Gikatilla widzi jej początki już w sefirze Keter, a istotny przejaw także w Jesod. (Zob. też mikrokosmos)

Autor hasła: Bogdan Kos

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem