Charif Israel z Satanowa

(?-1781) – chasyd i kabalista, jeden z pierwszych uczniów Baal Szem Towa, twórca chasydyzmu polskiego. Wiele jego pism zaginęło, zachował się tylko zbiór kabalistycznych homilii z 1747-1780 pt. Tiferet Israel (hebr., Chwała Izraela), który wydał w 1865 we Lwowie jego wnuk, Abraham Jezaja Jaffe, dodając do niego własne wprowadzenie. Wizja świata i zbawienia Ch. oparta jest na systemie I. Lurii, on zaś koncentruje się na kwestiach eschatologicznych. W Tiferet Israel znajduje się wiele obliczeń dotyczących daty nadejścia Mesjasza i rozpoczęcia dzieła zbawienia. Ostatnie z nich wskazują na rok 1788. Mimo mesjańskich nadziei, Ch. ostro zwalczał stronników J. Franka. To, czy wierzył w mandat mesj. Sabataja Cwi, pozostaje kwestią otwartą.

Autor hasła: Jan Doktór

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem