Chana

imię ośmiu postaci wymienianych w Talmudzie, wśród których najważniejsi są: 1. Chana bar Chanilaj (III w.) – amoraita babiloński; uczeń Huny, do którego odnosił się z wielkim respektem. Był człowiekiem bardzo bogatym i przywódcą gminy żydowskiej w swym mieście, znajdującym się niedaleko Sury. W Talmudzie pojawia się opis czynów Ch. bar Ch. związanych z dobroczynnością, niewiele natomiast wiadomo o jego poglądach halach., albowiem przekazano informację tylko o jednej dyspucie Ch. bar Ch. z amoraitą o imieniu Chisda (ok. 217-309). 2. Chana bar Bizna (III/IV w.) – amoraita babil.; sędzia be(j)t dinu w Pumbedicie. Amoraita Josef w traktacie talmudycznym Suka relacjonuje wyrok Ch. bar B. w pewnej sprawie, związanej z kwestią halachiczną. W Talmudzie Ch. bar B. pojawia się przede wszystkim jako znawca hag(g)ady, cytując amoraitę (z drugiej generacji tych uczonych) Szymona Chasida. W tej dziedzinie cieszył się wielkim uznaniem.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem