Chajes Cwi (Hirsz) Perec

(1876 Brody – 1927 Wiedeń) – rabin, uczony, przywódca syjon.; wnuk Cwi Hirsza Ch. Studiował w Wiedniu. Przez krótki czas uczył religii we Lwowie i był bibliotekarzem Instytutu Orientalistycznego w Wiedniu (1901). Następnie wykładał w Collegio Rabbinico we Florencji, a od 1904 – na tamtejszym uniwersytecie. Od 1912 był naczelnym rabinem Triestu, a od 1918 – Wiednia. Z syjonizmem związał się w młodości. We Włoszech stał się czołowym działaczem tego ruchu (wydawał „Settimana Israelitica”; „Il Messagero Israelitico”), a następnie jego duchowym przywódcą w Austrii. W 1921-1925 był przewodniczącym Actions Committee Organizacji Syjonistycznej. W 1890 debiutował jako poeta w „Ha-Cefirze”, później zajmował się także współczesną literaturą hebrajską (promotor pierwszego, poświęconego jej doktoratu w Europie). Głównym przedmiotem jego badań była krytyka biblijna. Wydał wiele nowoczesnych i pionierskich krytycznych komentarzy, m.in.: Markus-Studien (poświęcone NT, 1899); Proverbia-Studien (1900); komentarz do Księgi Psalmów (t. 1-2, 1903-1908) i Księgi Amosa (1906), oraz opublikował średniowieczny komentarz do talmudycznego traktatu Moed katan, autorstwa rabina Salomona ha-Jatom, pt. Perusz mas(s)echet Maszkin (hebr., Komentarz do traktatu Maszkin, 1909).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand